fbpx

Laatste update: 15 mei 2020

Bij het beroemde uitkijkpunt Cruz del Cóndor spot ik er precies nul. Gelukkig kies ik voor een Colca Canyon trek van drie dagen en zie ik onderweg tientallen condors (enorme gieren). Maar dat is niet de enige beloning die ik voor een beetje afzien krijg…

Vroege vogels… (maar geen condors)

Om 2.40 uur in de ochtend gaat mijn wekker in Arequipa. Ik word namelijk om 3 uur in de nacht opgehaald voor mijn Colca Canyon tour. De chauffeur rijdt typisch Peruaans als een idioot door de straten van Arequipa om iedereen bij z’n hotel op te pikken. Eén meisje is al misselijk voor we goed en wel begonnen zijn aan de busrit van zo’n drie uur richting Chivay, het startpunt van onze Colca Canyon trek.

Rond 7 uur in de ochtend zijn we in Chivay. Het is februari en dus regenseizoen  (dat loopt ongeveer van november tot april) en dat geeft Chivay een nogal treurige uitstraling. Het is bovendien ijskoud hier op zo’n 3600 meter hoogte. Ik begin mijn kledingkeuze ernstig te betwijfelen: had ik niet meer dikke truien moeten inpakken? Ik heb namelijk zo licht mogelijk gepakt, want ik moet alles zelf dragen gedurende de hele trek. Het ontbijtje bij Rumi Wasi is minstens zo treurig als het weer: twee karige witte broodjes met een beetje ei en een kop thee. Waarom wilde ik dit ook al weer?

Drie dagen of twee dagen Colca Canyon

Ik heb gekozen voor een tour van drie dagen en twee nachten. Eigenlijk is het dezelfde wandeling als de Colca Canyon trek van twee dagen en één nacht. De afstand van de eerste dag wordt alleen in tweeën gedeeld, dus je hebt meer hersteltijd en relaxtijd. Best wel veel zelfs, zo blijkt.

Na het ontbijt int de gids ons entreegeld (70 sol) en de tour kan beginnen. We starten zo’n 50 kilometer voorbij Chivay bij het beroemde uitkijkpunt Cruz del Condor. Hier is de kans het grootst om condors van relatief dichtbij te zien. Vandaag laten ze zich niet zien. In het regenseizoen is de kans sowieso kleiner en de enorme vogels hebben natuurlijk ook wel door dat er flink wat mensen op ze zitten te wachten hier. Ik heb direct medelijden met de dagjesmensen, die zitten uren in de bus om geen condors te zien. Wat een teleurstelling. Desondanks is het wel een prachtig uitkijkpunt, ondanks de vele verkopers die hier hun waren hebben uitgestald, waar ik een eerste kennismaking heb met de immense bergen. De Colca Canyon (of Cañón del Colca in het Spaans) is ‘s werelds op één na diepste kloof. Twee keer zo diep als de Grand Canyon. De nabijgelegen Cotahausi is net iets dieper.

Wandelstokken for the win

Bij het startpunt wordt iedereen verdeeld over de gidsen. De eerste dag lopen we ongeveer 7 kilometer in 3 uur tijd. Op twee punten controleert iemand onze entreebewijzen. Het is vooral afdalen vandaag. Ik ben blij met mijn wandelstokken die ik bij het hostel (Way Kap in Arequipa) heb geleend. Echt mensen, huur ze, schaf ze aan, doe iets. Het is zo relaxed! Het helpt bij stabiliteit, en vangt een deel van de impact op je knieën op. Tijd om dat stoffige imago van wandelstokken los te laten hoor.

Onderweg begint het licht te regenen (tja, ‘t is wel regenseizoen), maar niks dramatisch. Af en toe vliegen er condors over. Eén keer zelfs heel dichtbij, helaas ben ik veel te laat met mijn camera opzoeken, aanzetten en een foto nemen. Maar geloof me: dit is een indrukwekkende vogel! Net zo indrukwekkend als de bizar hoge bergen en groene natuur. Ik wil iedere tien stappen weer een foto maken, zo mooi.

Back to basic in de Colca Canyon

Na drie uur wandelen krijgen we een lunch in het bergdorpje San Juan bij de accommodatie van een dame genaamd Gloria. Ik ben er volledig van overtuigd dat we nog niet uitgewandeld zijn vandaag, maar blijkbaar blijven we hier. We krijgen onze kamer toegewezen. Er zit geen slot op de deur. Op geen enkele deur hier. De deurpost is zelfs te laag voor mijn 1.68 meter. Aan de muur prijkt een lege kaarsenstandaard. Het spoor naar beneden is gevormd door kaarsvet, het spoor omhoog ziet zwart van de brandende vlam. Er liggen enkel lucifers nu. De vloer is van stevige keien gemaakt, dat is een niet zo prettige voetmassage kan ik je vertellen. Er liggen kinderlijke dekens met onbestemde vlekken op bed, maar het laken eronder is schoon. Ik ben direct gelukkig dat er twee bedden in mijn kamer staan. Als ik het koud krijg vannacht, en dat kan ik mezelf wel ongeveer garanderen, heb ik nog een extra deken. Een roze, met vlindertjes.

De rest van de dag blijven we hier. Omdat het regenseizoen is, betekent dat helaas dat ik het merendeel van de tijd in mijn bed zit. Te wachten op het avondeten. Ik had namelijk verwacht veel minder vrije tijd te hebben, dus ik heb geen boek meegenomen. Ook omdat ik zo licht mogelijk wilde pakken natuurlijk. Gelukkig heb ik nog een Netflix download op mijn mobiel staan. Mijn mobiel opladen kost me hier trouwens 3 sol, een camera 5. En je kunt zelfs Wi-Fi toegang kopen voor een paar sol. Een koud biertje helaas niet. De koelkast blijkt puur dienst te doen als kast. Om 7.30 uur zitten we aan het diner. Verwacht geen culinaire hoogstandjes, het eten tijdens de Colca Canyon tour is echt heel simpel. Niet veel later gaan we slapen. Het is te koud om buiten te blijven zitten, maar de dekens zijn dik genoeg dus ik slaap als een roos.

Dag 2 van de Colca Canyon tour

Om 7 uur ontbijten we, pannenkoeken met banaan en chocolade (dit is meteen de beste maaltijd van de hele tour). Dan volgt een wandeling van ongeveer een uur. Eerst makkelijk en dan omhoog, een stuk zwaarder. In de regen inmiddels ook. Bovenaan is een klein winkeltje waar we even op adem komen. Vreemd genoeg heb ik hier bereik met mijn telefoon. Fijn, maar ook een beetje een teleurstelling ofzo. Zo afgelegen is het dus niet. Als we vertrekken werp ik een blik in de schuur aan mijn linkerhand. Een caviaboerderij! Tientallen, of misschien wel honderd bruine en witte cavia’s. De Peruanen eten ze graag. Ik heb het eerdere reizen wel eens geprobeerd, maar nu ik er thuis ook twee heb, kan ik dat niet over mijn hart verkrijgen. Ik vraag me af hoe dat hier werkt. Zoek je een cavia uit net zoals je een kreeft uitzoekt in een restaurant?

Ik laat de gedachte snel gaan, want ik moet de groep inhalen. Regen en droogte wisselen elkaar af en het is eerst nog gewoon een leuke wandeling, maar dan dalen we flink. Dat is pittig voor de knieën (nogmaals: fix die wandelstokken!) en sowieso voel ik mijn bilspieren nog van gisteren. De gids zegt dat het nog zo’n 25 minuten is tot onze lunch en slaapplek. Het voelt in ieder geval veel langer. Zeker als we dan ook weer een stukje stijgen en weer opnieuw dalen. Qua wildlife zijn het vooral vogels die we onderweg zien. De condor is en blijft het hoogtepunt wat dat betreft.

Tip! Bekijk de volledige inpaklijst voor je Colca Canyon trek.

Slapen in het diepste dal van de Colca Canyon

Aan onze linkerhand zien we het pad dat we morgen moeten nemen. Omhoog. Steil omhoog. Ik kijk er onwijs tegenop. Tot nu toe is de Colca Canyon Trek eigenlijk helemaal niet zo heftig. Tenminste, ik had het veel erger verwacht. Maar door te kiezen voor drie dagen en twee nachten, gun ik mijn lichaam rust. Ik gunde mijn lichaam ook lekker chillen aan het zwembad, maar daarvoor is het weer te slecht.

De slaapplek ligt in een prachtig, groen dal met uitzicht op de enorme berg. Dit is het diepste dal van de Colca Canyon genaamd Sangalle. We verblijven bij Paraiso Las Palmeras. Hier zijn verschillende accommodaties. Ik beland in de meest basic accommodatie zonder licht en met een lek in het dak. Eentje waar ik mijn schoenen precies onder zet. Toppppp! Niet dus.

Er loopt een tweetal aanhankelijke hondjes rond. De ene probeert alle kamers in te komen en lekker op bed te gaan liggen. Bij mij is ‘ie welkom, ik heb toch drie bedden. De gemeenschappelijke eetzaal, het barretje en de toiletvoorzieningen zijn wel beter. De tuin is simpelweg fantastisch en het zwembad geweldig. Ook al maken we er geen gebruik van, stemt het wel tevreden. Ook hier betaal je weer een paar sol voor het opladen van je telefoon en voor de Wi-Fi-code. Dit is natuurlijk geen waterdicht systeem: één persoon uit je groep betaalt voor de code en deelt het met de rest.

De reddende ezel

De laatste dag van de Colca Canyon trek vertrekken we om 4.30 uur in de ochtend. Eigenlijk valt het wel mee met het vroege opstaan, omdat we ook onwijs vroeg naar bed zijn gegaan. Samen met een Zwitsers stel regel ik nog een ezel die onze rugtassen naar boven brengt. Een ezeltje kost 60 sol, daarvoor kun je zelf op de ezel gaan zitten of dus rugtassen meegeven. Omdat dit laatste stukje van de trek door veel mensen als de hel wordt omschreven, lijkt het mij m’n geld wel waard om met zo min mogelijk bagage omhoog te gaan. We overbruggen een hoogteverschil van maar liefst 1300 meter! Daar staat zo’n 2,5 tot 3 uur voor. Verrassend genoeg valt het me mee. Nu had ik in mijn hoofd ook ongeveer een slagveld in gedachten, dus erger dan dat kon het niet worden.

Bovenaan vinden heuse fotoshoots plaats. Iedereen wil immers een foto van zijn of haar prestatie. Bij een georganiseerde Colca Canyon trek staat er in Cabanaconde een (karig) ontbijt op je te wachten. Dit is nog wel zo’n 25 minuten lopen vanaf het eindpunt van de Colca Canyon trek. Daarna breng je nog een bezoekje aan het hoogste uitkijkpunt van de Colca Canyon (en daar is het kouhouhoud!), hot springs (hemels voor je spieren, 15 sol entree moet je nog extra betalen), een stopplek waar je lama’s en alpaca’s kan zien en een buffetrestaurant voordat je terug gaat naar Arequipa.

Heb je een gids nodig voor de Colca Canyon trek?

Absoluut niet. De gidsen blijken vrij nutteloos te zijn, of in ieder geval die van mij. Hij is drukker met kletsen met andere gidsen dan met ons. De gids is meestal nergens te bekennen. Ik vind dat zo’n gemiste kans: er is ongetwijfeld ontzettend veel te vertellen over de Colca Canyon, over de condors, over de levenswijze in de kloof. Alleen op de tweede dag vertelt hij een poosje iets over wat regionale planten, enkel in het Spaans want blijkbaar is het te vermoeiend om het ook even in het Engels te vertalen. Elke dag moeten we het programma zo’n beetje uit hem trekken en een lach kan er nauwelijks vanaf.

Zelfstandig de Colca Canyon overwinnen

Reis je dus met meerdere mensen, dan raad ik je aan om de Colca Canyon trek lekker zelfstandig te doen. De route door de Colca Canyon is eenvoudig te volgen. Er zijn meer dan genoeg accommodaties in de canyon en vanuit Arequipa kun je gewoon met de bus naar Chivay of Cabanaconde. Als het lukt, is het wel handig om het merendeel van je bagage bij je hostel achter te laten. De meeste hostels en hotels vinden dat prima. Plan wel van te voren goed je route. Op de blog van Along Dusty Roads vind je goede opties.

Colca Canyon bewolkt

Colca Canyon tours: 1 dag, 2 dagen, 3 dagen

Ik ben alleen, en vind alleen hiken niet zo prettig. Dus ik kies wel voor een tour. Ik zou zelf nooit voor de 1 daagse tour kiezen omdat er zoveel reistijd bij komt kijken. Daarnaast omvat dit ook geen hiken, maar wordt je gewoon van het ene naar het andere punt gereden. De tweedaagse en driedaagse treks zijn qua route identiek aan elkaar, maar de ene doet het dus wat rustiger aan. Dit zijn voorbeelden van tours:

Ik betaalde 125 sol voor de driedaagse Colca Canyon trek. Je kunt in Arequipa even navraag doen bij verschillende aanbieders. De route is in principe hetzelfde, enkel de accommodaties verschillen. Hoe chiquer, hoe duurder uiteraard. Je kunt dus online reserveren via één van de bovenstaande links, maar zeker in het regenseizoen is dat niet nodig.

Meer Peru inspiratie

Neem je graag een papieren reisgids mee? Voor rondreizen en backpacken kies ik vaak voor Lonely Planet vanwege de praktische informatie. Koop de Lonely Planet van Peru bijvoorbeeld bij Bol.com, Lonely Planet Shop of Book Depository. Die laatste is meestal het goedkoopst, maar de verzending duurt wel wat langer.

Peru blogoverzicht afsluiter

In deze blog staan affiliate links. Mocht je via deze links iets kopen, dan ontvang ik mogelijk een kleine commissie, zonder extra kosten voor jou.

Schrijf een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.