Gefrituurde cavia bij Tradición Arequipena

Op zoek naar traditie in Arequipa

Arequipeños zijn trotse mensen. Dat Arequipa ‘slechts’ de derde grootste stad in Peru is, maakt de inwoners niks uit. Hun stad is de enige die telt in Peru. Dankzij die trots weten de Arequipeños tradities in stand te houden. Ik ontdek ze bij toeval, maar met deze blog kun je ze misschien bewust opsporen als je in Arequipa bent.

Eten in een picantería

Picanterías zijn traditionele restaurants die alleen Arequipeense gerechten serveren. Ze zijn meestal alleen open met de lunch. Ik eet met mijn reisgenoten bij Picantería La Mundial. De picantería is afgeladen vol, en zo ook ons bord. Aan eten geen gebrek hier. Het is veel en het is vet. Traditiegetrouw eet je hier eerst een soep en daarna een hoofdgerecht. Drink er Inca cola (de Peruaanse gele, mierzoet variant van cola) bij en je ontploft gegarandeerd na je maaltijd.

Gerechten uit Arequipa

In een picantería kun je niet anders dan rocoto relleno bestellen, vertellen verschillende Arequipeños ons. Dat is een Peruaanse paprika met gehakt, kaas, olijven, pinda’s en kruiden. Ik begrijp niet helemaal waarom ik hier zo laaiend enthousiast over moet zijn. Het is best lekker, maar bijzonder? Nee. Omdat we geen flauw idee hebben wat we moeten bestellen, nemen we naast de rocoto relleno een zogenaamde triple. Hier blijkt ook rocoto relleno bij te zitten, dus die hebben we voorlopig genoeg gehad. Op het bord ligt verder nog een aardappeltaartje, chicharron (gefrituurd varkensspek) en een salade van varkensvoetjes. Oei, dat is even slikken. We durven ons er nauwelijks aan te wagen. De substantie nodigt totaal niet uit… na een ieniemienie-hapje geloof ik het wel met de varkensvoetjes. Het blijkt trouwens nog niet het laatste vreemde eten dat op mijn bord belandt in Arequipa.

Een processie op straat

In 2015 verbleef ik speciaal voor Pasen in Ayacucho in Peru. Ayacucho is DE stad waar je wezen moet om iets mee te pikken van de religieuze activiteiten rondom Pasen. Processies zijn aan de orde van de dag (en van de avond, en de nacht, en de ochtend). Hoewel Pasen een stuk grootser is, kan Arequipa er ook wat van met de processie voor de Señor de los Milagros in oktober. De Señor de los Milagros is de Heer van de Wonderen. In Lima hangt een schildering van Jezus als de Heer van de Wonderen. Ieder jaar wordt er in oktober respect en eer betuigd aan de beeltenis, omdat in de 17e eeuw Lima werd getroffen door een aardbeving en enkel deze schildering bleef overeind. Een wonder. Hoewel in Lima de grote viering plaatsvindt, is de processie in Arequipa ook erg indrukwekkend.

Versierde straten in Arequipa voor de festiviteiten

De hele maand oktober staat bekend als de paarse maand. Mensen kleden zich volledig in het paars tijdens de processie en sommige vrouwen schijnen zich zelfs de hele maand in het paars te hijsen. De processie duurt een paar dagen waarbij ondermeer een grote afbeelding van de Señor de los Milagros onder begeleiding van zang, gebed en kaarsen door de straten van Arequipa wordt gedragen. We komen de processie bij toeval tegen als we in de middag naar ons hostel gaan. Langs de straten verkopen mensen snoepgoed en ’s avonds is er een kleine street food markt. Het is wat dat betreft echt vergelijkbaar met Pasen in Ayacucho.

Ook is er ’s avonds vuurwerk. Levensgevaarlijk vuurwerk: het komt zo dichtbij en wordt gewoon afgestoken naast de gasflessen van de rokende barbecues. Lokale dames zetten wat simpele tafels en stoeltjes neer en grillen onophoudelijk vlees. Wij zijn wel benieuwd en schuiven aan. Het kost bijna niks en smaakt echt prima. Maar wat eten we eigenlijk? Koeienhart, vertelt onze cheffin ons. Oeff, ook dat moet ik even verwerken. Letterlijk en figuurlijk. Na onze maaltijd belanden we opnieuw in de processie. ’s Avonds is de sfeer helaas een stuk grimmiger dan overdag. Mensen duwen en trekken, schelden zelfs. Er is weinig vredelievends aan.

Queso helado eten

Hoewel de naam anders doet vermoeden, bevat een queso helado geen kaas. Gelukkig maar, een kaasijsje gaat zelfs deze kaasfanaat te ver. Queso helado wordt gemaakt van verse melk, ongezoete gecondenseerde melk en gezoete gecondenseerde melk. Doe daar een beetje kaneel bij en je hebt een typisch Arequipeens toetje. Natuurlijk kun je het de hele dag krijgen. De kwaliteit verschilt ontzettend merken we. Tijdens een wandeltour begeleidt de gids ons naar de markt waar we de queso helado proeven die is verkozen tot de beste van de stad. De dag erna willen we nog een portie halen. Omdat de dame dan al aan het opruimen is, gaan we naar de buurman. Die queso helado is simpelweg niet lekker want het zit vol ijskristallen. De truc is om de queso helado goed in beweging te houden, dan behoudt ‘ie z’n romigheid.

Queso helado maken met veel publiek

Tot slot, de cavia…

Ik zei het al: in Arequipa heb ik bijzondere dingen op mijn bord gehad. Zo ook een cavia. Ik had het al eens eerder gegeten in Ecuador en vond het toen niet heel bijzonder. Mijn reisgenoten willen ook wel eens kennis maken met dit lokale gerecht. We gaan naar Tradición Arequipeña iets buiten het centrum. Het is een bekend restaurant onder de Arequipeños. Een stukje chiquer en het staat bekend om de mooie tuin en de live muziek. Het restaurant wordt bezocht door zakenmensen, stelletjes en families. Hoewel de meeste mensen er best netjes bij lopen, voelen we ons prima op ons gemak in nette toeristenkleding. We zijn de enige Westerse mensen, dus het voelt voor ons best authentiek.

We bestellen een paar gerechten, waaronder één cavia met z’n drieën. De cavia is gefrituurd en nog zeer goed herkenbaar als een cavia. Op zo’n beestje zit eigenlijk maar heel weinig vlees. En zoals de meeste dingen die je qua smaak niet echt kan thuis brengen: het smaakt naar kip.

Een Peruaanse delicatesse: gefrituurde cavia

De charme van tradities

Ik vind het op reis fantastisch om kennis te maken met lokale gewoonten. Ookal ben ik niet gelovig, toch vind ik het prachtig om te zien hoe religie een rol speelt in het leven van de Peruanen. Ik ben blij dat er ook de ruimte is om van een afstandje toe te kijken. Dat ik het mág meebeleven. Sta op reis alsjeblieft open voor nieuwe ervaringen. Het brengt je zoveel moois. En soms iets vreemds op je bord. 😉

Kim

Kim is de vrouw / de dame / het meisje achter Kimopreis.nl. Soms reist ze alleen, soms met vrienden. Zowel dichtbij als ver weg is ze altijd op zoek naar de mooiste ervaringen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.