Onderweg naar Rainbow Mountain Peru

Rainbow Mountain zoals ‘ie niet bedoeld is

Op Facebook zie ik een paar foto’s voorbijkomen van bergen met een regenboogmotiefje. Daar moet ik heen! Gelukkig staat er een reisje naar Peru op de planning, dus de Rainbow Mountain gaat direct op de to do-lijst.

1-daagse Rainbow Mountain trek

De Rainbow Mountain is het makkelijkst te bezoeken vanuit Cuzco. De Peruanen noemen de berg ook Vinicunca, Cerro Colorada of La Montaña De Siete Colores. Dat is misschien een beetje verwarrend, maar bij ieder reisbureautje hangen posters van dit natuurwonder dus je herkent het wel.  Stiekem ben ik daar een beetje teleurgesteld over: online kon ik niet zo veel vinden over de Rainbow Mountain en in de Lonely Planet staat het ook (nog) niet. Ik dacht dit bezoek dus vrij uniek zou zijn. De reisbureaus bieden 1- en 2-daagse treks aan. Tot voor kort kon je er alleen komen met treks van tenminste 5 dagen. Omdat ik met twee vrienden net een volledige Inca Trail in de benen heb zitten, kiezen we voor de 1-daagse trek. Mocht je dit ook willen doen: loop een paar bureautjes af. Uiteindelijk hebben ze allemaal precies dezelfde tour, maar wel andere prijzen. Wij hebben 100 sol betaald inclusief entree.

Op het gebaande pad…

Om 2.30 uur (ja ’s nachts!) stappen we in een klein busje. Ik doe meteen mijn slaapmasker op en gooi een dekentje over me heen en zet mijn slaap voort. We zitten toch nog een uur of drie in het busje en buiten is in het donker natuurlijk niks te zien. Het busje zet ons af bij de parkeerplaats aan het begin (en eind) van de trek. Oei, er staan hier best veel busjes. Na een ontbijt bij een lokale familie starten we met wel zestig tot zeventig man. Onderweg ontmoeten we meer groepen. Het Engels van onze gids is ontzettend slecht en hij weet samen met zijn hulpje de groep niet goed bij elkaar te houden. Andere gidsen lijken daar ook problemen mee te hebben, dus uiteindelijk lopen alle groepen door elkaar. Nou ja, zo kunnen we in ieder geval ons eigen tempo lopen. Onze eigen gids zien we pas terug als we al zo’n beetje klaar zijn. Niet dat ‘ie echt nodig was eigenlijk, maar een beetje raar is het wel. Het pad naar de Rainbow Mountain is niet te missen en er lopen veel andere mensen. Verdwalen is echt knap. Je kunt de trek dus prima op eigen houtje af leggen, je moet alleen wel vervoer naar het beginpunt regelen.

Ontbijten in de bergen

Te paard of te voet

De wandeling is zo’n vijftien kilometer in totaal. Het is niet moeilijk want het is niet heel steil. De hoogte is wel lastig. Hierdoor zijn we sneller uitgeput en buiten adem. We starten op 4.300 meter en het eindpunt bevindt zich op 5.200 meter. Daar doet de gemiddelde wandelaar twee tot drie uur over. Na ongeveer vijftien minuten lopen, staan tientallen paarden klaar. Hun baasjes proberen ons te overtuigen te paard verder te gaan. Wij blijven bij ons plan om door te lopen. Flink wat mensen kiezen overigens wel voor een paard. Je hoeft niet te kunnen paardrijden want de eigenaar loopt met je mee dus je blijft altijd in stap.

Paarden voor de niet-wandelaars

Lokale bevolking wacht op de wandelaars

Goed ingepakt op weg naar Rainbow Mountain

De vallei van Rainbow Mountain

Beperkte voorzieningen onderweg

In de vallei staat hier en daar een hokje met een primitief toilet. Op sommige plekken probeert de plaatselijke bevolking nog wat water en snacks te verkopen. Mocht je water zijn vergeten, koop dit dan hier. Je moet echt voldoende water drinken om te helpen voorkomen dat je hoogteziekte krijgt. Goed water drinken is natuurlijk geen garantie, maar het helpt wel mee. Ongeveer halverwege de trek kom je langs de officiële entree. Hier koop je een toegangskaartje als dat niet bij de prijs van je tour in zit. Het kost je 10 sol.

Wandeling naar Rainbow Mountain

Wolken verschijnen bij Rainbow Mountain

1-daagse trek Rainbow Mountain

Landschap bij Rainbow Mountain

Wandelen door de vallei

De wandeling voert je door een groene vallei waarbij je de Ausangate berg in de verte ziet. Dit is de hoogste berg in dit gebied en ook een heilige berg. Al voor de inca’s kwamen mensen hier voor verering en aanbidding. Mensen geloofden (en geloven) dat de bergen leven. Dat de bergen voor voor- en tegenspoed zorgen en dat ze de bergen daarom tevreden moeten houden. Er wonen niet veel mensen langs de route. We komen wat kleine nederzettingen tegen en tientallen lama’s en alpaca’s. Hoe verder we lopen, hoe meer we op sommige bergen al wat rode en groene kleuren. Maar dan zien we ook iets wits… pardon?

Regenponcho's bij Rainbow Mountain

Het begint met hagel...

Sneeuw op de bergen

Alpaca's bij Rainbow Mountain

Hagel, blubber, sneeuw, wolken…

Ja hoor, het sneeuwt. En het hagelt. Het is zo koud en het lijkt alleen maar erger te worden. We hebben wel warme kleding en regenspullen mee want het is sowieso koud op die hoogte, maar tegen die gure wind zijn we niet opgewassen. Toch gaan we verder want we hebben  nog de hoop dat het opklaart. We hebben veel twijfelmomenten onderweg. Moeten we wel verder gaan? Ik heb een déjà vu met vulkaan Purace in Colombia. We zien veel mensen opgeven en omdraaien. Uiteindelijk besluiten we op 5.000 meter hoogte toch te stoppen. We moeten nog 20 minuten lopen tot we bij het eind zijn, maar het eindpunt is door de wolken niet eens te zien. Beteuterd lopen we door de blubber terug. De terugweg lijkt oneindig lang, maar het klaart wel een beetje op. Gelukkig wacht er een warme lunch op ons waarna we met het busje weer teruggaan. Rond 19.30 uur zijn we weer in Cuzco.

 

Volgende keer Rainbow Mountain te paard

Tja, die Rainbow Mountain was dus ondergesneeuwd. Geen regenboog gezien. Het was wel een avontuur en het witte landschap was ook prachtig. Toch nog een voordeel: nu heb ik voor een eventuele volgende keer wel een goed excuus om toch op een paardje te gaan zitten. De kilometers heb ik al gemaakt!

 

Zo had het er volgens Google trouwens uit moeten zien (wel even wat filters en photoshopwerk wegdenken):

Rainbow Mountain Peru Google

Kim

Kim is de oprichter, manager, schrijver, fotograaf, marketeer, social media specialist, curator, bestemming selecteur en eindredacteur van Kimopreis.nl.

4 thoughts to “Rainbow Mountain zoals ‘ie niet bedoeld is”

    1. Ja ik baalde onwijs. Ik moest echt even omschakelen om toch te kunnen zien dat het ook met sneeuw heel mooi was en een ervaring om nooit te vergeten! Volgens mij is het ook vrij onvoorspelbaar hoe het weer er is en weet je dat eigenlijk pas als je er bent.

  1. Wat jammer zeg Kim! Ik heb er inderdaad de afgelopen maanden heel wat mooie foto’s van voorbij zien komen… Ook rot dat je eigenlijk heel slecht kunt voorspellen wat voor weer het daar wordt. 🙁

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *