Onderweg naar Rainbow Mountain Peru

Rainbow Mountain zoals ‘ie niet bedoeld is

Op Facebook zie ik foto’s van bergen met een regenboogmotiefje. Daar moet ik heen! Gelukkig staat Peru op de planning, dus de Rainbow Mountain gaat direct op de to do-lijst.

1-daagse Rainbow Mountain trek

De Rainbow Mountain is het makkelijkst te bezoeken vanuit Cuzco. De Peruanen noemen de berg ook Vinicunca, Cerro Colorada of La Montaña De Siete Colores. Dat is misschien een beetje verwarrend. Bij ieder reisbureau in de stad hangen foto’s van dit natuurwonder, dus je herkent het wel. Stiekem ben ik daar wat teleurgesteld over: online vond ik niet veel over de Rainbow Mountain en in de Lonely Planet staat het ook (nog) niet. Ik dacht met dit bezoek dus vrij uniek zou zijn. De reisbureaus bieden 1- en 2-daagse treks aan. Tot voor kort kon je er alleen komen met treks van tenminste 5 dagen. Omdat ik met twee vrienden net een volledige Inca Trail in de benen heb zitten, kiezen we voor de 1-daagse trek. Mocht je dit ook willen doen: vraag prijzen op bij een paar bureautjes. Uiteindelijk hebben ze allemaal precies dezelfde tour, maar wel andere prijzen. Wij hebben 100 sol betaald inclusief entree.

Op het gebaande pad…

Om 2.30 uur (ja ’s nachts!) stappen we in een klein busje. Ik doe meteen mijn slaapmasker op en gooi een dekentje over me heen en zet mijn slaap voort. We zitten nog een uur of drie in het busje en buiten is in het donker natuurlijk niks te zien. Het busje zet ons af bij de parkeerplaats aan het begin (en eind) van de trek. Oei, er staan hier best veel busjes, zie ik. Na een ontbijt bij een lokale familie starten we met wel zestig tot zeventig man. Onderweg ontmoeten we meer groepen. Het Engels van onze gids is erbarmelijk en hij weet met zijn collega de groep niet bij elkaar te houden. De andere gidsen hebben daar ook problemen mee, dus uiteindelijk lopen alle groepen door elkaar. Nou ja, zo kunnen we in ieder geval ons eigen tempo lopen. Onze eigen gids zien we pas terug op de terugweg. Niet dat ‘ie echt nodig is eigenlijk, maar een beetje raar is het wel. Het pad naar de Rainbow Mountain is niet te missen en er lopen veel andere mensen. Verdwalen is echt knap. Je kunt de trek ook op eigen houtje doen, je moet alleen wel vervoer naar het beginpunt regelen.

Ontbijten in de bergen

Te paard of te voet

De wandeling is zo’n vijftien kilometer in totaal. Het is niet moeilijk want het is niet heel steil. De hoogte is wel lastig. Hierdoor zijn we sneller uitgeput en buiten adem. Daarnaast is het een bewolkte dag en is het koud. Niet optimaal, maar we gaan ervoor. We starten op 4.300 meter en het eindpunt bevindt zich op 5.200 meter. Daar doet de gemiddelde wandelaar twee tot drie uur over. Na ongeveer vijftien minuten lopen, staan tientallen paarden klaar. Hun baasjes proberen ons te overtuigen te paard verder te gaan. Wij blijven bij ons plan en lopen verder. Redelijk wat mensen kiezen overigens wel voor een paard. Je hoeft niet te kunnen paardrijden want je blijft altijd in stap.

Beperkte voorzieningen onderweg

In de vallei staat hier en daar een hokje met een primitief toilet. Op sommige plekken probeert de plaatselijke bevolking nog wat water en snacks te verkopen. Mocht je water zijn vergeten, koop het! Je moet echt voldoende water drinken om hoogteziekte te voorkomen. Goed water drinken is natuurlijk geen garantie, maar het helpt wel mee. Ongeveer halverwege de trek kom je langs de officiële entree. Hier koop je een toegangskaartje als dat niet bij de prijs van je tour is inbegrepen. Het kost je 10 sol.

Wandelen door de vallei

Er wonen niet veel mensen langs de route. We komen wat kleine nederzettingen tegen en tientallen lama’s en alpaca’s. De wandeling voert ons door een groene vallei waarbij we de Ausangate berg in de verte zien. Dit is de hoogste berg in dit gebied en ook een heilige berg. Al voor de inca’s kwamen mensen hier voor verering en aanbidding. Mensen geloofden (en geloven) dat de bergen leven. Dat de bergen voor voor- en tegenspoed zorgen en dat ze de bergen daarom tevreden moeten houden. Vandaag lijken de berggoden niet aan onze kant te staan. De miezer verandert in regen. En hoewel we langzaamaan op sommige bergen al wat rode en groene kleuren zien, verschijnt er ook iets wits…

Hagel, blubber, sneeuw, wolken…

Ja hoor, het sneeuwt. En het hagelt. Het is zo koud en het lijkt alleen maar erger te worden. We hebben warme kleding en regenspullen mee want het is sowieso koud op deze hoogte, maar tegen die gure wind zijn we niet opgewassen. Toch gaan we verder want we hebben nog de hoop dat het opklaart. We hebben veel twijfelmomenten onderweg. Moeten we wel verder gaan? Ik heb een déjà vu met vulkaan Purace in Colombia: dat was ook een helse klim met weinig beloning. We zien veel mensen opgeven en omdraaien. Ik weiger. Ik moedig mijn vrienden aan verder te lopen terwijl ik mijn kletsnatte wollen handschoenen wegstop en mijn handen zo ver mogelijk in mijn jas verstop. Er loopt een meisje langs me wiens linkerkant volledig onder de blubber zit. Uitgegleden. Dat verbaast me niks: met de hagel verandert het pad in een glibberige modderpoel. De begeleiders van de paarden geven het ook op en wandelen terug, voetje voor voetje om niet te vallen. Die voetjes zijn meestal gehuld in een oude slipper of afgetrapte sneaker. De mensen hier hebben het niet breed.

Uitputtingsslag in de kou

Uiteindelijk besluiten we op 5.000 meter hoogte te stoppen. We moeten nog 20 minuten lopen tot we bij het eind zijn, maar het eindpunt is door de wolken niet eens te zien. De gidsen staan mensen naar boven en beneden te jagen, het is chaos. Beteuterd lopen we door de blubber terug. De terugweg lijkt oneindig lang, maar het klaart wel een beetje op. Gelukkig wacht er een warme lunch op ons, maar de sfeer is bedompt. Dit was niet het uitje waar iedereen op hoopte. We proberen onze kleren te drogen terwijl we wachten op vertrek, helaas zonder succes. Zodra er een chauffeur in een busje stapt, rennen we met z’n allen als gekken die kant op om een plekje te bemachtigen. Weg hier, nu! Het busje stinkt naar zweterige, natte toeristen. De ramen zijn beslagen en de aspirines gaan van hand tot hand. Het was een uitputtingsslag voor de meesten. Rond 19.30 uur zijn we weer in Cuzco. Ik verlang naar een warme douche en een bed.

Volgende keer weer Rainbow Mountain?

Tja, een berg zonder regenboog. Zou ik nog een keer gaan? Misschien wel. Als ik 100% zeker weet dat het een mooie dag wordt. En dat is lastig achterhalen, want de reisbureaus geven daar niks om. Zolang ze maar toeristen de berg op kunnen sturen. Bij ons is het gebleven bij glijpartijen, maar op sommige stukken was het echt onverantwoord om daar zonder fatsoenlijke begeleiding van een gids te lopen. Daarnaast zou ik goed research doen naar een tour met goede gidsen. Dat is me die paar extra pesos echt wel waard.

Zo had het er volgens Google Images trouwens uit moeten zien (wel even de filters en het photoshopwerk wegdenken):

Rainbow Mountain Peru Google

Kim

Kim is de vrouw / de dame / het meisje achter Kimopreis.nl. Soms reist ze alleen, soms met vrienden. Zowel dichtbij als ver weg is ze altijd op zoek naar de mooiste ervaringen.

8 thoughts to “Rainbow Mountain zoals ‘ie niet bedoeld is”

    1. Ja ik baalde onwijs. Ik moest echt even omschakelen om toch te kunnen zien dat het ook met sneeuw heel mooi was en een ervaring om nooit te vergeten! Volgens mij is het ook vrij onvoorspelbaar hoe het weer er is en weet je dat eigenlijk pas als je er bent.

  1. Wat jammer zeg Kim! Ik heb er inderdaad de afgelopen maanden heel wat mooie foto’s van voorbij zien komen… Ook rot dat je eigenlijk heel slecht kunt voorspellen wat voor weer het daar wordt. 🙁

  2. Hoi Kim, bedankt voor het delen van jouw ervaring. Ik ga zelf in december naar Peru en twijfel nog of ik naar de Rainbow Mountain ga… Ik zie dat jij dit in november hebt geschreven, ben je er toen ook geweest? Dan weet ik een beetje welk weertype mij te wachten staat….Thanks alvast!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.