De Indische oceaan bij Pura Luhur Ulu Watu

Een (over-) dosis strand met cafeïne in Ulu Watu

Ulu Watu is het meest zuidelijke stukje van Bali. Het is meer een regio dan een vaste plek. Een scooter huren is een absolute must als je je een beetje wilt onderdompelen in al het moois dat Ulu Watu te bieden heeft: stranden en heel veel koffietenten.

Centraal verblijf in Ulu Watu

Omdat Ulu Watu wat verspreid is, vind ik het lastig om een goede uitvalsbasis te kiezen. Ik reis alleen en zoek in eerste instantie een hostel, maar daar kom ik niet helemaal uit. Van andere reizigers hoor ik dat Single Fin the place to be is voor de zonsondergang en een drankje later op de avond. Ik kies daarom voor Tregge Surf Camp. Dat zit op nog geen tien minuten lopen van Single Fin, of twee minuten met de scooter. Het zijn allemaal privëkamers gerund door een lieve lokale familie. Ze zijn continu in de weer met de tuin, schoonmaken, koken en het beantwoorden van vragen van gasten. Tregge Surf Camp is heel laidback.

Zonsondergang bij Single Fin

Vanaf Tregge loop ik eenvoudig naar de kliffen van de beroemde surf break Ulu Watu. De ingang naar de surf break ligt verscholen tussen kliffen waar je via vele trappen terecht komt. Het is adembenemend mooi hier. Ook als je niet gaat surfen. Bovenaan de klif liggen tientallen warungs (kleine restaurants) en bars. De bekendste is Single Fin. Hier verzamelt vakantievierend Bali zich voor de zonsondergang. De zon zakt onder terwijl surfers de laatste golven van de dag pakken. Single Fin is maar liefst drie verdiepingen hoog en verandert op sommige avonden in een openluchtbar met DJs.

De ingang naar de Surf Break van Ulu Watu.


 

Scooter huren

Ik huur één dag een scooter om de regio te ontdekken. Bij Tregge Surf Camp kost dat 50.000 IDR per dag. In April zijn de straten rustig en kun je ook als beginner prima rondtoeren. Wees gewaarschuwd voor de politie: die proberen een zakcentje te verdienen aan toeristen. Langs de weg manen ze je tot stoppen, omdat je je zogenaamd niet aan de regels houdt. Ze verzinnen een smoes (van een loszittend bandje van je helm tot het rijden op slippers) en vertellen je dat je meet moet naar het politiebureau of nu direct kan betalen. Eigenlijk is het beste advies om niet te stoppen. Als de politie naar mij zwaait, wenken zelfs lokale mensen om door te rijden. Stop je, dan kom je er  niet meer onderuit. Mocht jedat gebeuren, zorg dan dat je wat geld apart hebt gehouden voor deze omkooppraktijken. Als ze zien dat je veel geld in je portemonnee hebt, zal de boete plotseling een stuk hoger uitvallen.

De afstanden zijn niet zo groot in Ulu Watu. Het verst gelegen strand (Balangan Beach) is zo’n 20 kilometer voorbij Single Fin. Dat is prima te doen met de scooter. Het geeft een ultiem vrij en vakantiegevoel. De natuur is overal prachtig en overal langs de weg zitten hippe koffietenten. Zoveel cafeïne kan ik never nooit niet aan op een dag. Ik maak een eerste stop bij Suka Espresso voor een koffie en een ontbijtje. Dat blijkt een goede keuze.

Padang Padang Beach?

Bij het straatje tegenover Suka Espresso staat een klein bordje met Padang Padang Beach. Ik trap er in en volg het straatje en kom bij een fijn strand aan. Maar het klopt niet helemaal met de omschrijving van Padang Padang Beach. Het is een ander strand: het minder populaire Thomas Beach. Waarschijnlijk hopen de strandtenteigenaren meer mensen te trekken door te doen alsof ze Padang Padang Beach zijn? Het maakt me niet zo uit, ik vind het een heerlijk stukje strand. Niet te druk en het water is niet te wild.

Het echte Padang Padang Beach

Een stuk verderop ligt het echte Padang Padang Beach. En ja hoor, hier hebben de toeristen zich massaal verzameld. Het is hier een stuk commerciëler. Aan de overkant van de weg kan ik mijn scooter parkeren voor 2.000 IDR en vervolgens moet ik entree betalen om naar het strand te kunnen. Door een tempel loop ik via de smalle trap naar beneden. Als er tegenliggers zijn, ontstaat er een file op de trap.  Aan een kleine baai liggen veel mensen te zonnen en biertjes te drinken. Er zijn wat strandtenten en genoeg verkopers op het strand om je continu van een drankje te voorzien. Als ik wat verder doorloop naar links, is er bijna geen enkele toerist meer te bekennen. Het baaitje is hier alleen voor mij.

Bingin Beach

Volg de kustlijn verder omhoog voor het volgende strand: Impossibles Beach. Ik sla deze even over omdat ik per se Bingin Beach en Balangan Beach ook nog wil zien vandaag. Het feit dat het een verschrikkelijke weg naar het strand is (lees: veel geklauter, veel gezweet), sterkt me in mijn besluit. Bingin Beach it is! Het is steeds opnieuw zoeken naar de stranden. De bewegwijzering is slecht, dus ik rij op de gok. Ik beland bij Kelly’s Warung aan het strand. Een hostel en café in één. Er hangt een heerlijke relax vibe. Omdat het strand niet zo breed is hier, zitten de meeste mensen bij Kelly’s met een smoothie of een biertje uit te kijken op de surfers in het water. Dit is een plek waar je de tijd vergeet (en dus zit ik midden op de dag een tweede ontbijt te eten).

Balangan Beach

Nog weer verder naar het Noorden kom ik terecht in een vrij nieuw gebied, genaamd New Kuta Beach. De wegen zijn breed en goed onderhouden. De investeerders hopen hier een slag te slaan met nieuwe resorts. Ik rij echter helemaal door naar Balangan Beach. Ook dit strand is omgeven door kliffen. Het strand is bijna wit en bezaaid met (vervallen) strandbars. Bij hoog water loop je onder de strandbars door. Ook hier komen veel surfers de golven veroveren. Veelal gevorderden, maar wat verderop zijn ook beginners bezig.

Tempel Pura Luhur Ulu Watu.

Ook nog een cultureel verwantwoord bezoekje? Helemaal in het zuiden ligt de tempel Pura Luhur Ulu Watu. Dit is één van de belangrijkste tempels aan de kustlijn. Hindoes vereren hier de geesten van de zee. Het tempelcomplex is vrij groot. Gelukkig maar, want bussen vol Aziatische toeristen rijden af en aan. Bij zonsondergang wordt hier een dans gedaan die veel bekijks trekt. In de zomermaanden schijnen er dan zelfs files te staan naar de tempel. Bij de entree krijg ik een sarong mee om mijn benen te bedekken en een waarschuwing voor de apen die zonnebrillen en petten stelen. Ik ben ruim 1,5 uur in het tempelcomplex en zie slechts één aap. Het gevaar valt dus wel mee. In het centrum van de tempel is het wat druk, maar de wandelpaden langs de klif zijn heerlijk rustig. Ik ben onder de indruk van de prachtige kliffen en het helderblauwe water van de Indische oceaan. Mocht je dus totaal niet geïnteresseerd zijn in de tempel, dan is dit bezoek alsnog een aanrader.

Kim

Kim is de oprichter, manager, schrijver, fotograaf, marketeer, social media specialist, curator, bestemming selecteur en eindredacteur van Kimopreis.nl.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *