Laatste update

We zijn in Italië. Alba om precies te zijn (Roddi eigenlijk, maar dat kent niemand). Het is een uurtje of zeven ‘s avonds. Het is koud. Het miezert. Het waait. Het is donker. Goed tijdstip én weer om lekker binnen te genieten van het Italiaanse aperitivo. Maar nee hoor, ik heb samen met drie vriendinnen bedacht dat we juist op dit moment op truffeljacht gaan.

Met de auto naar Alba

Piemonte is niet echt een bekende regio voor stedentrips. Maar als wij ontdekken dat er een Ryanair vlucht is naar Turijn voor twintig euro retour, zijn mijn vriendinnen ik meteen om. Gelukkig gaat Chris Zegers ons met 3 op reis voor en zo ontdekken we dat we vanuit Turijn ook supermakkelijk in Alba kunnen komen om daar truffels te zoeken. De regio leent zich perfect voor een roadtripSunny Cars sponsort onze huurauto en zo zijn we met een uurtje in Alba. De route naar Alba is eerlijk gezegd niet heel bijzonder. We gaan dan ook op een typische Novemberdag dus het doet allemaal een beetje troosteloos aan. Autorijden in Italië is nog best een avontuur: links en rechts worden we ingehaald, tweebaanswegen blijken met een beetje goede wil ook best voor driebaanswegen door te gaan en aan haarspeldbochten is er geen gebrek.

Op pad met ItaliAnna

Het liefst regelen we onze uitstapjes op reis zelf. Eigen auto, eigen plan, eigen tempo. Dat lijkt in deze regio best lastig omdat lang niet iedereen Engels spreekt. Je betaalt daarom niet alleen voor een activiteit, maar ook voor een vertaler: dan wordt het al snel extreem duur. Na lang online zoeken, moeten we toch tot de conclusie komen dat we beter op pad kunnen gaan met een gids. De lovende recensies over ItaliAnna trekken ons over de streep: Anna is onze vrouw! Zij kwam een jaar of twaalf geleden naar Italië om Engelse les te geven. Ze bleef echter plakken in de regio (en aan haar man) en begeleidt nu toeristen. In het mailcontact vinden we Anna meteen hartstikke leuk. Zelf houdt ze ook niet zo van georganiseerde tours en ze snapt dus precies hoe ze onze dag persoonlijk en flexibel moet inrichten.

Italiaanse flexibiliteit

Hoe flexibel ‘flexibel’ precies is, wordt aan het eind van onze dag met Anna duidelijk. Het laatste onderdeel van ons programma is namelijk de truffeljacht. Onze voornaamste reden om de dag in Alba door te brengen. Rond vier uur, half vijf brengt Anna ons naar de truffeljager (trifulau). Hij is er nog niet, dus we blijven in de auto zitten omdat het behoorlijk koud is (2 graden om precies te zijn: brrr!). Na een poosje checkt Anna toch even waar hij blijft. Meneer blijkt eerder op de dag via e-mail te hebben afgezegd. Lekker dan! Gelukkig kent Anna nog een andere truffeljager, en nog één… en nog één. Maar helaas is er niemand meer beschikbaar. Dat is flink balen, voor ons en voor Anna. Onderweg terug naar de stad krijgt ze toch nog een ingeving: er is in de buurt van Alba in het plaatsje Roddi nog een truffeljager, maar daar werkt ze niet zo vaak mee. We besluiten brutaal te zijn en gewoon naar zijn huis te rijden. Dan kan hij ons vast niet weigeren! Zo gezegd, zo gedaan en zo staan we rond een uurtje of zeven met onze regenlaarzen middenin een hazelnotenbos op een privéterrein. Op zoek naar truffels! Truffeljager Gianni verklaart ons voor gek met dit weer. Wij ook, maar we moeten en zullen truffels vinden.

Truffels uit Piemonte

Truffels zijn eigenlijk paddestoelen die onder de grond groeien. Ze zijn er in vele soorten en maten. De meest bekende is de zwarte truffel. In Piemonte kennen ze ook de witte truffel, ookwel het witte goud genoemd. Een witte truffel is namelijk flink wat geld waard. Er geldt een dagprijs, maar $7000 voor een kilo is een mooie richtlijn. Dit jaar zijn ze ook vrij prijzig, omdat er niet zo veel zijn. Daarnaast zijn ze er alleen in tussen oktober en december. Een truffel is slechts 15 dagen eetbaar en alleen dan ook vindbaar. In die 15 dagen geven ze namelijk een sterke geur af. Het kan dus best zijn dat je de ene dag op precies dezelfde plek in het bos niks vindt en de volgende dag opeens wel een truffel treft.

2015-11-24 17.21.18

Truffeljagers en speurhonden

Truffels vind je dankzij hun geur. Mensen ruiken ze niet omdat ze ondergronds groeien. Daarom gaan truffeljagers op pad met gezelschap. Vroeger deden ze dat met varkens. Dat gebeurt steeds minder omdat de varkens ook gek zijn op truffels. Dikke kans dus dat je varken je truffel opeet. De meeste jagers gaan dus met een hond op pad. Die kun je tenminste nog omkopen met een koekje! Wij gaan op pad met Gianni en zijn twee honden. Lilla is de oudste en best getrainde, de jongste moet het vak nog leren. Dat merk je ook, want die is ontzettend speels en leidt Lilla vooral af.

Bewapend met de zaklamp van onze telefoons lopen we achter de truffeljager aan door het bos. De honden rennen driftig heen en weer en wij proberen ondertussen te voorkomen dat we vallen of een tak in ons gezicht krijgen. De maan schijnt en in de verte horen we andere honden huilen: best sferisch zo. We lopen over een privéterrein van hazelnootbomen en eiken. Truffels groeien het best aan de wortels van deze bomen. Mocht je een truffel vinden bij zo’n boom, dan is de kans groot dat er verderop aan de wortel nog meer truffels zitten. De jager laat zijn hond dan ook extra grondig te werk gaan rond die plekken. We begrijpen overigens dat honden veel slimmer zijn dan jagers: ze weten precies waar ze eerder truffels hebben gevonden, vooral de vrouwtjes.

truffels zoeken alba piemonte

Authentiek truffels zoeken

Hoewel wij het in eerste instantie een beetje gek vinden om in het donker truffels te zoeken, blijkt het juist heel logisch. ‘s Avonds schijnt de geur van de truffels sterker te zijn en dus kan de hond ze beter vinden. Ook zoeken truffeljagers liever in het donker omdat ze zo hun geheime plekken minder snel prijsgeven aan de concurrentie. Zeker in publieke gebieden is het lastig om goede plekken te vinden. De concurrentie is groot en soms schijnen de jagers zelfs elkaars honden te vergiftigen. Serious business dus. Anna vertelt ons ook dat de truffeljachten overdag daarom niet zo authentiek zijn. Een echte truffeljager weet dat hij dan weinig kans van slagen heeft, dus overdag is het puur voor de toeristen. Soms planten ze zelfs truffels zodat je de hond in ieder geval aan het werk kan zien.

truffeljacht alba turijn

De oogst

Wij hebben mazzel. We vinden deze avond maar liefst drie truffels: een zwarte, een rode en een witte. De rode is blijkbaar zo waardeloos dat de hond die gewoon mag opeten. De zwarte en de witte zijn voor de verkoop. Ze ruiken ook echt heel verschillend. De witte truffel is veel intenser qua geur. We mogen zelf de truffels uitgraven, check onderstaand filmpje maar! De truffels mogen we niet houden want voor Gianni is dit een bron van inkomen. Truffeljagers brengen uren door in het bos op zoek naar truffels, maar de oogst is lang niet altijd goed. De meeste truffeljagers hebben ook een ‘echte’ baan ernaast. Gianni heeft een ‘truffelhond universiteit‘: hij leidt honden op tot truffelhonden. Meestal zijn die honden een vuilnisbakkenras. Gianni’s familie traint al honden sinds 1880. Verder verkoopt hij truffelproducten en verdient hij wat aan toeristen als ons.

Compleet verkleumd stappen we na zo’n anderhalf uur weer in onze auto. Ik kan mijn vingers nauwelijks meer voelen, mijn voeten zijn ijsklompjes… maar wow! Wat was dit gaaf! Ik raad je absoluut aan om op truffeljacht te gaan in Piemonte. Bereid je wel goed voor: maak een afspraak met een truffeljager en een gids, of regel het via Anna, en zorg voor warme kleding. Happy hunting! 

Reacties

  1. graag zou ik ook meegaan om “echt” truffels te zoeken maar ik krijg het gevoel dat de truffels eerst weer in de grond gestopt worden en daarna weer opgegraven
    as 6 en 7 nov 2016 ben ik in Alba maar heb geen betrouwbare adressen
    wie kan mij daar wel mee helpen?

    • Ha Peter,

      Misschien kun je Anna een mailtje sturen?
      Of direct contact opnemen met Gianni. In de blog staan de links naar hun sites. Succes!

Schrijf een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.