Kim in Okuklje, Mljet

Mljet, een betoverend en bosrijk Kroatisch eiland

Niet ver van het vasteland van Kroatië liggen de eilanden in de Adriatische zee op me te wachten. Ik bezoek het groene eiland Mljet. Een abolute topkeuze als je voor natuur en rust gaat.

Keuzestress: welk Kroatisch eiland kies ik?

Eigenlijk klinken alle eilanden heel interessant. De één staat bekend om de mooie fietstochten, de ander vanwege de rijke geschiedenis. Het zijn er iets te veel om allemaal aan te doen. Dus ik moet kiezen (niet per se mijn sterkste kant). Het worden Hvar en Mljet. Hvar is het jetset eiland en Mljet is bosrijk en belooft wijngaarden en pittoreske dorpjes. Volgens de legende heeft Odysseus zeven jaar op het eiland doorgebracht. Dan moeten twee dagen absoluut geen probleem lijkt me.

Beperkt vervoer

Mljet is rust. Heel veel rust. In totaal wonen er zo’n 1000 mensen op het eiland. Zij leven van de landbouw, wijnbouw en zeevaart. In de zomermaanden halen zij ook een deel van hun inkomsten uit het toerisme. Maar voor een groot deel van het jaar vertrekken de mensen naar het vasteland of juist op zee om daar hun geld te verdienen. Het beperkte bevolkingsaantal rechtvaardigt ook precies twee buslijnen op het eiland. Bus 18 rijdt van Pomena naar Sobra en bus 19 van Saplunara naar Sobra. De bussen rijden eenmaal heel vroeg in de ochtend en eenmaal in de avond. Een taxi van Sobra naar Polace kost zo’n 40 euro (300 kuna).

Mljet Nationaal Park bezoeken

De meeste toeristen verblijven in Pomena en Polače, nabij de haven. Vanuit hier kun je heel eenvoudig het nationale park bezoeken. Dit park beslaat ongeveer een derde van het eiland. Het park bestaat uit enkele zoutwater meren, veel eiken en pijnbomen. Het park is de perfecte setting voor een wandeling met af en toe een stop om te zwemmen. Of huur een fiets zodat je meer kilometers kunt afleggen.

Nationaal Park van Mljet met het grote en het kleine meer.

Benedictijns klooster op Maria’s eiland

Middenin het grote meer ligt Sveti Marija (Maria’s eiland). Hier ligt het 12e eeuwse Benedictijns klooster. Althans, ooit was het een klooster, toen werden het overheidskantoren, vervolgens was het een hotel, tijdens de oorlog was het gesloten en nu is het een katholieke kerk. Volg je het nog? Eenmaal in het park, kun je gratis de boot nemen naar Maria’s eiland. Op het eilandje breng ik zo’n drie kwartier door voordat de boot terugkeert. Dat klinkt als weinig, maar het is echt een minuscuul eiland. Eventueel kun je een latere boot terugpakken en een drankje doen bij het restaurant op het eiland.

Benedictijns klooster op Maria's eiland in het nationale park.

Okuklje: ongestoord niksen

Ik kies voor een verblijf in Okuklje. Een plek waar ik op slag verliefd op wordt. Vanaf een bergweg naar beneden ontvouwt zich achter de honderden bomen een dorp aan een blauwer dan blauw ogende baai. Dit is Okuklje. Het bestaat uit een kronkelweg langs het water met enkele huizen en een handjevol restaurants die meestal gesloten zijn. Als alle inwoners er gelijktijdig zijn, zijn er net veertig mensen in het dorp. De mensen zijn openhartig, behulpzaam (we hebben binnen no-time een lift te pakken) en trots. Heel trots. Ik ontdek al snel een onderhuidse strijd over waar de natuur het mooist is. Bij Pomena ligt dan wel het nationale park, maar volgens de mensen aan deze kant van het eiland, is het hier veel mooier.

Instagram-waardig Okuklje.

Zeilboten leggen in Okuklje aan voor de nacht en daardoor is het bevolkingsaantal rond het avonduur plots verdubbeld. Zeker buiten het hoogseizoen is het lastig een ontbijtje te scoren en de mini-supermarkt is slechts enkele uren per dag open. Bezienswaardigheden? Nee, niet echt. Volg de kustlijn om een plekje aan het water te vinden om te zonnebaden of de weg omhoog om een bezoekje te brengen aan de kerk en van het uitzicht te genieten.

De kerk op de berg van Okuklje.

Hartverwarmend verblijf in Okuklje

Alleen tijdens de avondmaaltijd wordt het geluid van de krekels verstoord door het gelach van toeristen. Het merendeel raakt vrolijk bedwelmd van de grote, versie porties eten en de door de familie verbouwde wijn van Porto della Vita. Vader Dragan staat in de keuken, zoon verzorgt samen met een oude familievriend de bediening. Het voelt heerlijk gemoedelijk en vertrouwd. Ik heb niet vaak een plek waar eigenlijk niets te beleven zo omarmd als Okuklje.

Verse salade, verse vis: heerlijk!

Heb ik je overtuigd? Boek dan een kamer bij Apartments Porto Della Vita (aff.), dan krijg je ook nog eens 20% korting in het restaurant. Je wordt gegarandeerd ontvangen als een koning(in) en gaat weg als een vriend(in).

Kim

Kim is de vrouw / de dame / het meisje achter Kimopreis.nl. Soms reist ze alleen, soms met vrienden. Zowel dichtbij als ver weg is ze altijd op zoek naar de mooiste ervaringen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.