Split - Dubrovnik, de kustroute

Een kustroute om te zoenen: Split – Dubrovnik

In drie uur tijd rijdt je met de auto van Split naar Dubrovnik, of andersom. Lekker snel op de plek van bestemming. Maar mij gaat het om de reis en dus trekken mijn reisgenoot en ik de hele dag voor uit. We volgen de kustweg en stoppen onderweg voor bezienswaardigheden, een hapje en een drankje en het prachtige uitzicht.

Gratis advies om een dure grap te voorkomen

Nog in Nederland leren we een belangrijke les: speciaal voor deze route een auto huren is een duur grapje. De huur is niet zo duur, maar met alle administratiekosten en extra kosten voor het doorkruisen van de Bosnisch-Kroatische grens én het inleveren van de auto op een andere locatie, krijgen we de prijs van één dag autohuur met geen mogelijkheid onder de 100 euro. Au! We willen dit echter per se doen, dus we betalen met frisse tegenzin.

Stop 1: Omiš, voor de bergen en koffie

Onze eerste stop is Omiš. Dit dorp ligt aan de Cetina rivier en is omgeven door dramatische bergen van grijs steen met grote pieken. Omiš was lang geleden een toevluchtsoord voor piraten. Het centrum is een klein doolhof van oude, smalle straten. De belangrijkste bezienswaardigheid is het kasteel van Omiš. Dit werd ooit gebouwd op de steile grijpze Omiska Dinara berg verdeeld over zes verdiepingen. Van de overblijfselen die er vandaag nog zijn, springt voor het Mirabela fort met de Peovica toren in het oog. De kleine toren is in de 13e eeuw gebouwd. Er is weinig te zien van het kasteel en het fort, maar we komen dan ook voor het uitzicht over het dorp, de rivier, de zee en richting de bergen.

Steile trappen leiden ons naar de toren. Halverwege verkoopt een grote man achter een klein tafeltje toegangskaartjes voor de toren. Hij vermaakt zichzelf met een oude radio. We betalen 20 kuna voor de entree en krijgen er gratis Boney M. als achtergrondmuziek bij. We beklimmen een kleine ladder in een schacht waar we met onze rugtas op maar net tussendoor passen. Het uitzicht is adembenemend, voor zover we niet al buiten adem waren van de klim.

Uitzicht vanuit de toren richting de zee.

Aan de rand van het stratendoolhof, langs de drukkere weg, ligt La Fabricca. Een fijne plek om een kop koffie te drinken en de volgende tussenstop op de route te bepalen. Dat wordt Brela: een dorp waar iets meer dan 1700 mensen wonen. Op weg naar Brela genieten we van de zee rechts van ons en proberen we te bedenken welke eilanden we zien. Aan de linkerkant zijn we omgeven door bergen en zo nu en dan rijden we door een klein dorp of misschien zelfs wel stad. Langs de weg liggen veel hotels en bed & breakfasts.

La Fabricca is een fijne plek voor een kop koffie.

Stop 2: Brela, voor een lokale hotspot

Brela blijkt een populaire plek onder toeristen, zowel onder de Kroaten als buitenlanders. Er is een lang stuk strand waar een toeristische promenade langs loopt. Parkeren is een uitdaging omdat er maar zo weinig plekken zijn. Een oude parkeerwachter probeert orde in de chaos aan te brengen. Hij stuurt ons het liefst terug de berg op.  Als we zeggen dat we bij Konoba Feral gaan eten, mogen we op de onmogelijke parkeerplaats van de eigenaresse parkeren. Onze parkeervaardigheden ondergaan de ultieme test en gelukkig slagen we (nou ja, mijn reisgenoot slaagt: zij zit achter het stuur). Bij Konoba Feral doen we ons tegoed aan verse sardientjes en heerlijke pasta, met fijn uitzicht op de kleine haven. We hebben geluk met onze tafel, nog geen half uur later ontstaat er een rij voor het restaurant.

De Bosnische grens

We vervolgen onze route en passeren de Bosnische grens. Omdat we flink moesten bijbetalen om die te mogen doorkruisen, zijn we teleurgesteld over de paspoortcontrole van niks. De douaniers pakken voor de vorm onze paspoorten vast, wapperen er wat mee en geven ze terug. Geen strenge blikken, geen heftige controle en ook geen nieuwe stempel in het paspoort helaas. Tien minuten later rijden we Bosnië alweer uit en zijn we weer in Kroatië.

Stop 3: Mali Ston, voor oesters

We nemen de afslag naar Mali Ston. Dat is een klein dorp met haven op het schiereiland zo’n 50 kilometer voor Dubrovnik. Mali Ston wordt geroemd om de oesters. In de haven zitten twee restaurants. Wij kiezen voor de linker, maar waarschijnlijk maakt het voor de ervaring niks uit. Voor 10 kuna per stuk (zo’n € 1,30) eten we hier oesters. Glas wijn erbij, niks meer aan doen! De enige manier om dit goedkoper te doen, is door ze zelf te plukken in Zeeland. We slurpen onze oesters en wijn leeg en dan is het tijd om de laatste kilometers naar Dubrovnik af te leggen. Wat jammer dat er een einde aan deze dag moet komen.

De kustroute ook rijden?

Over deze kustroute doen wij zo’n acht uur. Vroeg in de ochtend vertrekken we met de boot van Hvar naar Split. Bij het verhuurbedrijf maken we het papierwerk in orde. En zo zitten we om 10 uur ’s ochtends in de auto en leveren we die rond zes uur ’s avonds (als het net donker is) af in Dubrovnik. Als je de mogelijkheid hebt, raad ik je aan nog vroeger uit Split te vertrekken. Dan kun je net iets langere stops maken, misschien nog even een duik in zee nemen of nog een extra plaats aandoen.

Prachtige uitzichten op de kustroute van Split naar Dubrovnik.

Kim

Kim is de vrouw / de dame / het meisje achter Kimopreis.nl. Soms reist ze alleen, soms met vrienden. Zowel dichtbij als ver weg is ze altijd op zoek naar de mooiste ervaringen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *