Laatste update

Huacachina is een onwerkelijk plek. Tussen de zandduinen ligt een natuurlijk meer met wat palmbomen. Huacahina in Peru is een heuse oase. Leuk voor een dagtrip, maar ook een ideale plek om langer te relaxen.

De legende

Een oase is een plek in de woestijn waar zich een ondergrondse waterbron bevindt. Het is een natuurlijk fenomeen, maar in het geval van Huacachina is er ook een legende. Een jonge prinses was aan het baden toen een jager haar ontdekte. Ze vluchtte en liet een plas water achter. Met haar wapperende mantel heeft ze de zandduinen achter gemaakt.

Minuscuul dorpje

Huacachina is alleen per taxi te bereiken vanuit Ica. Vanuit de taxi kan ik in een oogopslag het hele dorp zien als de chauffeur naar beneden toe de bocht om draait. Er is een groot meer met daaromheen tientallen winkeltjes, restaurants en accommodaties. Er ligt nog een straat achter de boulevard en dan volgen al de zandduinen. In Huacachina wonen honderd tot tweehonderd mensen en allemaal leven ze van het toerisme. Ze leven van het zand.

Het meer van Huacachina

De 'boulevard' van Huacachina Peru

Zandtoerisme

De oase is inmiddels niet meer helemaal natuurlijk. Het waterniveau is de afgelopen jaren gedaald waardoor het nu wordt aangevuld met water uit Ica. Als het droog komt te staan, is het waarschijnlijk grotendeels gedaan met de pret. De oase is dan geen oase meer en een stuk minder interessant voor toeristen. Hoewel die misschien gewoon blijven komen voor de zandduinen. Die zijn een enorme trekpleister voor dagjesmensen, backpackers en andere toeristen. In de jaren veertig kwamen hier vooral rijke Peruanen naartoe. Zij geloofden dat het water een helende werking had. Lekker badderen dus. Oef, mij niet gezien! Ik vind het water er totaal niet uitnodigend uitzien. Ik wil mijn grote teen er niet eens in doen. Er zijn waterfietsen te huur. Waterfietsen lijkt een activiteit die vooral aan de Peruanen besteed is.

Een dagje of langer in Huacachina?

De meningen over hoe lang je in Huacachina moet verblijven, verschillen nogal. De een adviseert een enkel een dagje voor de dune buggies en het sandboarden. Daarna moet je snel weg wezen. Anderen vertellen me juist dat ze de tijd zijn verloren op deze plek en onverwacht een paar dagen zijn gebleven. Het is dat ik tijd tekort heb, anders zou ik langer blijven. Ik hoor duidelijk bij de tweede groep mensen! Huacachina is een heerlijke relaxplek. Ik kom net uit een koud gebied en ben daarom erg blij met ruim 30 graden. Daarnaast wil ik ook gewoon even niks doen zonder daarbij het idee te hebben dat ik vanalles misloop.

Zorgeloos verblijf

Het Banana’s Adventure Hostel (aff.) is voor mij een figuurlijke oase in de feitelijke oase. Er is een zwembadje, een bar, een goede keuken (neem de vegetarische pizza: god-de-lijk), een mooie tuin, kleinschalige slaapzalen, gratis ontbijt, goede wi-fi en een gezellige sfeer. In theorie hoef ik het hostelterrein niet af. Iedere overnachting is inclusief een gratis activiteit. Ik kan kiezen uit de dune buggies met sandboarden, een wijn/pisco tour en een barbecue-avond. Wil je meer weten over de dune buggies en het sandboarden, check dan deze blog. Bij de wijn/pisco tour moet je je niet al te veel voorstellen: een ongeïnspireerde rondleiding bij een pisco fabrikant gevolgd door wat shotjes en een bezoek aan museum en bar ineen Bodega Lazo waar het doel is iedereen tollend naar huis te sturen. Wel aardig, maar niet memorabel. Dat maakt niet uit, want in Huacachina kom je vooral om te relaxen.

Deze diashow vereist JavaScript.

 

 

Relaxen en chillen

Naast de twee activiteiten van het hostel loop ik nog een paar keer een rondje om het meer, neem ik een drankje op een terrasje waar het heerlijk mensen kijken is en ik ga een keer op stap in de kroeg direct tegenover het hostel (welgeteld 20 seconden lopen). Verder houd ik me vooral bezig met relaxen, chillen en niks doen. Heerlijk!

Write A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.