Het strand bij Hopkins.

Hopkins in Belize, wat kun je verwachten?

De reisboeken omschrijven Hopkins als één van de meest toeristische bestemmingen van Belize. En dat is ook wel zo. Maar toeristisch Belize is een compleet andere ervaring dan toeristisch Mexico. Geen massatoerisme, geen Westerse ketens, geen cruiseschepen en geen haast. Heerlijk!

Het centrum van Hopkins

Het dorpje Hopkins kent een lange hoofdweg met een handjevol zijwegen. De lokale bevolking fietst langzaam door de vrijwel lege straat. Op gezette tijden stroomt de straat even vol omdat de schoolbus de in uniform geklede kinderen afzet. Het kruispunt waar de bussen komen en gaan, zou je met een beetje goede wil het ‘centrum’ van Hopkins kunnen noemen. Hier zitten enkele simpele restaurants, supermarkten, goedkope accommodatie en de pinautomaat. Aan het eind van de hoofdweg liggen de duurdere restaurants en resorts.

Let op: met een Europese bankpas jonger dan vier jaar kun je bij de pinautomaat geen geld opnemen (begin 2018). Zorg dat je voldoende cash meeneemt naar Hopkins.

De hoofdstraat van Hopkins in Belize.

Wat te doen in Hopkins?

De hoofdweg loopt parallel aan het strand. Ik ben blij dat er strand is, maar het is niet zo netjes onderhouden. Het helpt niet dat het tijdens mijn verblijf vooral veel regent natuurlijk. Een bezoek aan het strand is de voornaamste activiteit in Hopkins. Uiteraard kun je veel verschillende watersporten doen. Kayakken, SUPpen, vissen… Maar dat is allemaal toch net wat minder interessant in de regen. Ik loop daardoor dan ook een paar toffe activiteiten in de omgeving mis, zoals een boottocht in de avond waar je plankton kunt zien dat oplicht. Door de regen is dat niet zichtbaar.

Tip! Als het weer het toelaat, bezoek dan het Cockscomb Basin Wildlife Scantuary. Hier zijn goede hiking trails en misschien spot je een jaguar.

Snorkelen bij South Water Caye

Ik ga mee met een snorkeltour. Dat is even diep in de buidel tasten: ik betaal BZ $130 (65 Amerikaanse dollar). De hoge prijzen voor tours zijn deels te danken aan de hoge brandstofprijzen die in het land gelden. Maar ja, in Belize moet je simpelweg wel gaan snorkelen of duiken. Op Australië na, ligt hier het grootste koraalrif ter wereld.

We snorkelen met frisse tegenzin tussen de regen door. We snorkelen vooral in de buurt van Tobacco Caye en South Water Caye. Ik zie prachtig koraal, vissen en ook roggen. En dat komt totaal niet over op de foto helaas. Als het opklaart, ziet de wereld er opeens heel anders uit. Het water is zo blauw, de palmen zo tropisch, de zon zo warm. Ik ben die stomme dollars alweer bijna vergeten.

Garifuna’s in Belize

Hopkins is een Garifuna dorp. De Garifuna stammen af van Caribische Indianen en opvarenden van Afrikaanse slavenschepen. Het is een trots volk dat zich heeft verspreid langs de kustlijn die van Guatemala tot en met Nicaragua loopt. In Belize leeft in Dangriga de grootste gemeenschap Garifuna, dat ligt niet zo ver van Hopkins vandaan. De cultuur kent een mix van Caribische en Afrikaanse gebruiken en religieuze elementen.

Het meest zichtbare stukje Garifuna-cultuur is dans en muziek. Deze mensen ademen ritme en eten muzieknoten. In de avond komt er in Hopkins vaak een groep bijeen om samen (schildpadden-) drums te spelen en te zingen. Dit is onwijs intens, het lijkt bijna een trance. Het zweet vliegt in het rond en het publiek voegt wat extra hitte toe door vol overgave te dansen. Hoewel echt iedereen welkom is om zich bij de dansende mensen te voegen, blijf ik als lompe Hollander met twee linkervoeten liever op een afstandje kijken. Check het filmpje voor een korte impressie.

Restaurants in Hopkins

Ik ben niet bijzonder onder de indruk van de Belizaanse keuken en restaurants. Het is gewoon prima. Het liefst ga ik gewoon voor een bord rijst en kip, want de kip kunnen ze hier echt perfect bereiden. Thongs is de plek voor ontbijt en lunch (en slechte koffie). Bij Geckos kun je terecht voor jerk chicken. Die is echt heel lekker, maar ook echt heel pittig. Bij Luba Laruga kun je op sommige avonden verse vis eten. Sommige avonden, want ze gaan alleen ’s avonds open als er genoeg vis is gevangen. Dit is ook de plek waar je grote kans hebt om de Garifuna-muziek te aanschouwen.

Hostel The Funky Dodo in Hopkins

Ik verblijf in het enige hostel in Hopkins. The Funky Dodo (aff.) is mijn eerste echte hostel in Belize. Hiervoor heb ik in privé-kamers en pensions geslapen. Ook leuk, maar wat geniet ik van de heerlijke hostelvibe die hier hangt. Iedereen praat met iedereen. De keuken is een gezellige bende. De a-typische hosteleigenaren laten me meteen op mijn gemak voelen. En vreemd genoeg ligt mijn matras in de slaapzaal echt lekker. Overigens zijn er ook privé-kamers beschikbaar. Toch staat er een renovatie van de slaapzaal op de planning, vertelt de eigenaresse me. De vernieuwde slaapzaal krijgt wat meer luxe: bedden met een eigen lampje, een eigen ventilator… dat soort dingen. Dat kan geen kwaad, want het wordt gedurende de nacht flink muf en warm in de slaapzaal. Een fervente fietser trekt zijn fietspakje en schoenen uit, hangt ze op en van die geur kunnen we met z’n allen de rest van de nacht van genieten. Blegh! De douches en wc’s worden regelmatig schoongemaakt

Hopkins en bereikbaarheid

Ik moet wel even mijn best doen om in Hopkins terecht te komen. Gelukkig zijn de Belizanen ontzettend aardig en is zo’n busreis elke keer een belevenis. Deze keer beland ik achterin de bus tussen een stel mannen die dikke pret met elkaar hebben in een mix van Engels en Garifuna. De jongen naast mij houdt zich wat op de achtergrond en ik vermoed dat ze hem een beetje zitten te pesten omdat ‘ie naast die Westerse backpacker zit. Hij trekt zich er weinig van aan en zodra er dames de bus in stappen om lekkernijen te verkopen, trakteert hij mij op Belizaans brood en een soort kaneelbroodje. Volgens hem het beste wat Belize te bieden heeft.

Naar Hopkins

Ik reis met de bus vanuit Orange Walk eerst naar Belize City (BZ $10, US $5) en dan door naar Dangriga (BZ $12, US $6). Daar pak ik een bus die me naar het kruispunt richting Hopkins brengt (BZ $2, US $1). Kijk gewoon een beetje hulpeloos om je heen en mensen schieten je direct te hulp op het busstation. Vanaf het kruispunt pak ik een taxi naar Hopkins. Volgens mijn reisgids moet me dit BZ $10 kosten, maar een medepassagier probeert me te overtuigen dat het US $10 is. Jaja, leuk geprobeerd dame. Zodra ik uitstap, regel ik het zelf wel met de chauffeur en betaal gewoon BZ $10.

Weg uit Hopkins

Om Hopkins te verlaten, zul je waarschijnlijk je wekker moeten zetten. Om 6 uur en om 9 uur in de ochtend kun je richting Placencia. Overigens komt de bus waarschijnlijk een half uur te laat. Om 7 uur, half 12, 2 uur en half 6 kun je richting Dangriga. Of neem de taxi naar het kruispunt, daar gaan vaker bussen.

Tip! Belize Bus and Travel Guide heeft de meest up-to-date informatie over bussen.

Kim

Kim is de vrouw / de dame / het meisje achter Kimopreis.nl. Soms reist ze alleen, soms met vrienden. Zowel dichtbij als ver weg is ze altijd op zoek naar de mooiste ervaringen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.