16-gangen diner bij restaurant Central in Lima

Eten bij ‘s werelds nummer 4: Central in Lima

Ik ben helemaal blij: ik ga naar Central in Lima. Dat is de nummer vier van de wereld! Voor 125 euro waag ik me aan een 16-gangen diner geïnspireerd op alle windstreken van Peru.

Peruaanse keuken hype

De Peruaanse keuken is populair (aan het worden) in Nederland. Waar we een paar jaar geleden nog nooit gehoord hadden van ceviche, staat het nu opeens op veel plekken op de kaart. Zelfs in burgerbars kun je nu een Peruaanse burger bestellen (vaak betekent dat een pittig sausje en avocado erbij). Ik heb me al gewaagd aan cavia’s en koeienharten, nu is het tijd voor de Peruaanse keuken op niveau.

Restaurant Central in Lima

En wat voor een niveau! Een sterrendiner van 16-gangen voor 125 euro en een bijpassend wijnarrangement voor 50 euro zijn voor Nederlandse begrippen een koopje. Een Peruaanse vrouw vertelt me dat het vooral toeristen zijn die naar Central gaan. Dat houdt me niet tegen. Twee jaar geleden wilde ik al per se naar dit restaurant en dat lukte toen niet omdat het Pasen was. Ik had me er eindelijk overheen gezet dat ik in mijn eentje zou gaan, bleek het restaurant gesloten! Nu moest en zou ik dus gaan. Gelukkig willen mijn reisgenoten ook wel mee en dus reserveer ik al maanden van te voren een tafel. Central is immers de nummer vier van de wereld. Chef Virgílio Martínez en zijn team hebben zich ook al drie keer naar de 1e plek in de lijst van Zuid-Amerikaanse restaurants weten te koken.

Niet té chique

Aan de buitenkant stelt Central niet zo veel voor. De terracottarode entree met wat planten lopen we haast voorbij. Een naambordje zou geen kwaad kunnen. Als we aan tafel zitten, scannen we nieuwsgierig de ruimte. Er zitten inderdaad vooral toeristen, de meesten semi-netjes gekleed. Geen overdreven chique gedoe. We kijken zo de keuken in. Die is van het restaurantgedeelte gescheiden door een glazen wand. Onze ober stelt zich netjes voor in het Engels en legt ons rustig maar zeker uit wat we voorgeschoteld krijgen. Het gaat er eigenlijk allemaal heel normaal aan toe: keurig, maar niet over the top.

Culinaire reis door Peru

We kiezen het 16-gangen diner Mater Elevations. Dit menu is een soort culinaire reis door Peru. Chef Virgílio Martínez kookt met lokale producten die hij uit het hele land verzameld. Samen met zijn zus en een stel onderzoekers trekt hij er op uit om onbekende ingrediënten te verzamelen. Ingrediënten van hoog in de bergen tot diep in de zee. Ieder gerecht van het menu stelt een stukje Peru voor, ingedeeld op hoogte. De ingrediënten komen van 20 meter onder zeeniveau tot 4100 meter boven zeeniveau. Supergaaf concept!

De borden zijn prachtig opgemaakt, maar op zich zelf ook al bijzonder. Het ene gerecht komt op een gewoon bord, het andere op een stuk steen of ingevroren planten.

Verrassingen op het bord

De meest onbekende gerechten komen voorbij. We beginnen met het gerecht River Cotton. Dat bestaat uit het vruchtvlees van de peul van een pacay-boom (geen idee hoe je dat naar het Nederlands vertaalt) met garnalen en huito (ook geen flauw idee wat dat is). We hebben over het algemeen dus geen idee wat we eten, maar lekker is het wel. Smaken thuisbrengen is ook moeilijk, omdat we zo weinig vergelijkingsmateriaal hebben. Mocht je het type wat-de-boer-niet-kent-dat-eet-ie-niet zijn, dan is dit niet het restaurant voor jou. Later zitten we bijvoorbeeld nog aan zeeslakken, cactus en andere ondefinieerbare ingrediënten.

Bediening bij Central

Terwijl de ober netjes uitlegt wat de kunstwerkjes op ons bord zijn, beginnen wij het vermoeden te krijgen dat hij ons kan verstaan. Hij lacht op precies de juiste momenten mee met onze Nederlandse grapjes. Er verschijnt een kleine glimlach als wij gekke dingen tegen elkaar zeggen, maar hij geeft niet toe. Toch vertrouwen we het niet helemaal, dus we kletsen af en toe gewoon Nederlands tegen hem om het uit te testen. En ja hoor, uiteindelijk blijkt hij best een aardig woordje Nederlands te spreken. Hoe dat komt, wil hij niet vertellen. Later laat een collega los dat hij in het restaurant een Nederlandse dame heeft leren kennen die hij op zal gaan zoeken in Nederland. Zie je wel! De bediening is leuk, behalve de sommelier. Die heeft of een slechte avond, of is gewoon niet zo goed. De uitleg die we bij de wijnen krijgen is summier. Een beetje op het niveau: dit is een witte wijn, uit Duitsland, lekker bij je eten. Wij vinden dat best irritant dus we gaan vragen stellen. Waarom juist deze wijn? Wat doet deze wijn met de smaak van het eten? Hij blijft kortaf wat we oprecht jammer vinden.

Eerlijk het biertje verdelen.

Fijne afsluiter van de reis

We hebben een superavond gehad bij Central. Het was een heerlijke afsluiting van onze Peru-trip. Ja, 175 euro is een hoop geld voor Peruaanse begrippen, maar het was het dubbel en dwars waard. Sowieso is Lima een fantastische plek om te eten. Op NRC.nl staat trouwens een leuk interview met de chef van Central over onder andere het Mater-concept: interview Virgílio Martínez.

Kim

Kim is de vrouw / de dame / het meisje achter Kimopreis.nl. Soms reist ze alleen, soms met vrienden. Zowel dichtbij als ver weg is ze altijd op zoek naar de mooiste ervaringen.

4 thoughts to “Eten bij ‘s werelds nummer 4: Central in Lima”

  1. Wauw, bijzondere ervaring. En een fijne belevenis voor de smaakpupillen. 175 euro en 16 gangen plus een lekker wijntje. Ik snap wel dat je het hebt gedaan, zoiets doe je niet vaak. Ik zal eens kijken voor het NRC artikel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *