Raggamuffin Overnight Sailing Tour Belize.

Bucketlist: zeilen in Belize met Raggamuffin

Hoe pelikanen eten, wanneer kreeften paren en hoe je een barracuda doodt? Ik leer het allemaal tijdens the trip of a lifetime. Ga met me mee op zeiltocht in Belize.

De Raggamuffin Overnight Sailing Trip

Bovenaan mijn verlanglijstje voor Belize staat de Raggamuffin Overnight Sailing Trip. Drie dagen lang zeilen langs onbewoonde eilanden, de zee afturen op zoek naar dolfijnen en eindeloos snorkelen. Dit moet ik meemaken.

Regen in Belize

Ik ben in Hopkins als een Brits stel vertelt dat zij tien dagen lang vruchteloos op Caye Caulker (waar de zeiltocht begint) hebben rondgehangen in de hoop dat het slechte weer zou overtrekken. Tijdens mijn reis door Belize wordt het land namelijk getrakteerd op langdurige regenbuien. Zo erg dat de grotten van San Ignacio overlopen en de zeiltours van Raggamuffin niet door kunnen gaan. Het is extra zuur als aan het begin van de avond mensen met zongebruinde (of roodverbrande) gezichten, een huid vol zoutvlekken, en verwarde haren aankomen in het hostel in Hopkins. In geuren en kleuren vertellen ze over hun Raggamuffin tour, die de dag nadat de Engelsen Caye Caulker verlieten van start ging. Au.

Gelukkig trekt het weer een beetje bij en mag ik wel met 20 anderen drie dagen genieten op en rondom de Raggamuffin catamaran. We zijn een bont gezelschap: alle werelddelen en leeftijden zijn vertegenwoordigd. Iedereen kwebbelt honderduit. Dat is mij op dit moment even iets te veel; ik heb spijt van mijn afscheidskroegentocht op Caye Caulker. Ik ga liggen op het dek, zuig alle zonnestralen op en zweet de kater uit.

Geen kreeft!!!

Rond de lunch kom ik een beetje tot leven en knoop ik een praatje aan met chef Larry. Al snel ontdek ik dat ik het kreeftseizoen op twee dagen na gemist heb. In Belize mag je tot half februari kreeft vangen en daarna pas weer in juni. Ik baal onwijs. Ik heb me zo verheugd op vers gevangen kreeft op de boot en heb juist daarom geen kreeft gegeten op Caye Caulker. Even hoop ik nog dat de bemanning niet zo strikt is met de regels. Maar helaas… geen kreeft op deze Raggamuffin tour. En gelijk hebben ze hoor. Niet alleen riskeren zij zelf een boete of zelfs gevangenisstraf, de tijdelijke stop is ook goed voor de kreeften. Vier maanden lang kunnen ze zich ongestoord voortplanten en zo het aantal kreeften in de zee weer op peil brengen.

Catch of the day: barracuda

Nu ik het toch over eten heb, het eten is (ondanks het gemis van de kreeft) fantastisch. Bizar wat chef Larry in het kleine keukentje van de catamaran voor elkaar weet te boksen. Heerlijke ceviche, verse barracuda en eindeloze hoeveelheden fruit en rum punch. De barracuda wordt gevangen aan de achterkant van de boot. Een aantal heren met eindeloos geduld bemannen de hengels. Na lang wachten is het beet, en de volgende dagen volgen er al snel meer barracuda’s.

Eén van de reizigers ziet het wel zitten om de gevaarlijk ogende vis uit zijn lijden te verlossen. De tactiek? Rum in de bek van de barracuda gieten en flink op z’n kop knuppelen. Het fileren blijkt ook een flinke klus, maar die uitdaging gaat de stoere vent graag aan. Sowieso is deze man een held: met twee zwemvesten en geen enkel zwemdiploma springt hij iedere keer dapper in het water om te snorkelen.

De snorkelscore

We snorkelen op verschillende plekken bij het Belize Barrier Reef, na de Great Barrier Reef het grootste ter wereld. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar stom genoeg ben ik niet bijzonder onder de indruk. Ik heb al wat snorkeltrips gedaan in Belize en daarbij schildpadden, roggen en haaien van dichtbij mogen zien. Die verstoppen zich tijdens deze zeiltrip. Wel ontmoeten we een enkele rog en zien we van een afstand dolfijnen. We spotten vanaf de boot ook zeekoeien. De gidsen doen echt hun best om er wat van te maken, maar weten (in mijn ogen) ook weinig bijzondere vissen te ontdekken helaas. Wel vind ik het heel cool om een keer een zeekomkommer vast te mogen houden. Wat een gek ding!

Zwempaniek

Ik geniet wel van het dobberen in het water. Tenminste, na een paar snorkelstops. Want water en ik: we zijn geen echte matties. Ik raak snel in paniek en dat gebeurt helaas ook hier als ik per ongeluk één van mijn mede-reizigers aanzie voor een gids en enthousiast achter hem aan zwem. We belanden in veel te ondiep water, direct boven het koraal. We drijven steeds verder af en halen ledematen open aan het koraal. Vooral ik natuurlijk, omdat mijn paniekerige ik geen flauw idee heeft van wat ze aan het doen is en hoe ze zo snel mogelijk weer veilig op de boot komt. Eenmaal terug aan boord verzorgt de bemanning netjes mijn schaafwonden. Een paar littekens zijn een blijvend souvenir. Dit is het moment waarop ik besluit nooit, maar dan ook nooit, meer te snorkelen zonder zwemvest.

Kamperen op een eiland

We overnachten op Rendezvous Caye en Ragga Caye. Rendezvous Caye is het eiland van de eerste avond. Het is idyllisch. Dat is de enige manier om het te beschrijven. Het eilandje is onbewoond en deels aangelegd. Een man bewaakt het eiland en wacht de boten met toeristen op. Hoewel het voor mij voelt als een paradijsje, kan ik me niet voorstellen dat je hier dag in, dag uit woont. Met enkel een hulpje en wat bezoekers zo nu en dan. Er is geen douche, en je gooit een emmer aan een touwtje in het water om daarmee het toilet door te spoelen.

We overnachten in tenten. Het is nog een hele uitdaging om de tent op te zetten terwijl de wind om ons heen giert. Omdat de regen dreigt, zet ik mijn tent samen met mijn Ragga Buddy onder een palapa voor extra bescherming tegen de regen. We eten met z’n allen op het kleine stukje overdekte pier. Als het later op de avond droog is, bewonderen we de sterrenhemel. Wat is dit mooi.

Even weg van de wereld

Nat worden we die nacht niet, wel lijkt er een zandstorm plaats te vinden in mijn tent. Dag nachtrust! Maar het maakt niks uit, ik wilde toch al opstaan om de zonsopgang te zien. De dagen tijdens de Raggamuffin Overnight Sailing Trip zijn zo enorm relaxed. De tijd lijkt stil te staan, we glijden over het water dat 99 shades of blue aanneemt en genieten van het uitzicht, het gezelschap, de grapjes van de bemanning en de gezellige muziek. Er is volop te eten en te drinken, de gesprekken vloeien net zo rijkelijk als de rum punch en als je even simpelweg wilt zonnen of een boek wilt lezen, dan is er niemand die daar iets van vindt.

De luxe van Ragga Caye

De tweede nacht slapen we op Ragga Caye, een eiland dat Raggamuffin voor tien jaar heeft geleased. Hier zijn wat meer voorzieningen. De liefhebbers kunnen een privé cabana huren, de rest verblijft in de gedeelde slaapkamers met maximaal vier personen. Of in de slaapkamer van de bemanningsleden, if you know what I mean. De jonge jongens doen zeker hun best om de vrouwelijke gasten zo ver te krijgen en weten van geen ophouden in hun versierpogingen. Als ik af ga op de verhalen, is hun succesratio hoog.

Op Ragga Caye is een douche en we krijgen ook onze grote backpacks weer. Dat was op zich wel handige informatie geweest voor vertrek, want ik had nu echt veel te veel in mijn kleine rugtas gepropt. Op Ragga Caye kan ik geen genoeg krijgen van de enorme hoeveelheid pelikanen die continu op jacht zijn naar vis. Ze stijgen op, maken een cirkel en duiken met volle overgave het water in. Ze gooien hun snavel omhoog en tonen hun volle keelzak. Het water loopt eruit en de visjes blijven achter. Ik heb geen flauw idee hoeveel een pelikaan moet eten, maar dit lijkt lopende band werk.

Barbecue, gitaar en sterren

We hopen die avond op een barbecue met versgevangen barracuda en die krijgen we ook. Het weer laat alleen niet toe dat we ook buiten eten. Later klaart het wat op en haalt iemand zijn gitaar tevoorschijn. Oude Amerikaanse liedjes volgen elkaar op. Dit is typisch zo’n kampvuurmoment. Ook vanavond laten de duizenden sterren zich weer zien. Ik doe samen met mijn Ragga Buddy Byron een poging om de sterrenhemel te fotografen. Hij geeft me veel tips, die ik allemaal ter harte neem. Hij is namelijk degene die een fantastische video heeft geschoten van deze Raggamuffin tour.

Sterrenhemel vanaf Ragga Caye.

Deja-vu?

Op de laatste dag hebben we opnieuw een paar snorkelstops en doen we ons best om zeekoeien te spotten. We belanden bij een eilandje wat ik denk te herkennen: ik ben hier eerder geweest. Wat eigenlijk onmogelijk is, toch? Nee hoor, met de snorkeltour vanuit Hopkins ben ik ook al bij South Water Caye beland. Ik hoop op een reünie met de enorme roggen die ik daar eerder heb gezien, maar hoe hard ik ook heen en weer spartel, ze laten zich vandaag niet zien.

We lunchen nog op Ragga Caye en dan is het tijd om ieder voor zich weer verder te gaan. Ik haat afscheid. Hoe bizar is het dat je in nauwelijks drie dagen tijd zo ontzettend veel kan genieten? Ik had nog wel een dagje willen blijven, om de gesprekken, de liedjes, de raps, de dansjes, het eten, het varen, het water en het niet hoeven nadenken steeds opnieuw te beleven. We wisselen mailadressen en knuffels uit. We beloven elkaar de foto’s te sturen, en iedereen weet dat dat niet waar is. Maar het is niet erg. Deze drie dagen pakken ze ons nooit meer af.

 

Droom weg bij deze video.
Goed opletten, je ziet mij met een rum punch (uiteraard), worstelend met een tent en ook chillend op de boot.

Tot slot, even praktisch…

Reserveren voor de zeiltour is een must. Ondanks de pittige prijs ($400 US) is de animo namelijk groot. De zeiltrip gaat door als er tenminste 12 mensen mee willen en het weer het toelaat. In principe is er iedere dinsdag en iedere vrijdag een zeiltocht. Soms ook op zaterdag als er genoeg mensen zich hebben gemeld. Mail dus ruim op tijd met Raggamuffin over je plannen. Ze reageren heel snel en behulpzaam per mail. Een dag voor vertrek word je verwacht bij het kantoortje op Caye Caulker. Er is dan een briefing over de zeiltocht en je ontmoet meteen de mensen met wie je de komende dagen dit mooie bucketlist item gaat beleven.

Tip! Zorg dat je ook contant geld meeneemt zodat je de crew een fooi kan geven.

Raggamuffin op Caye Caulker

Na de zeiltocht: Dangriga of doorreizen

Op de site van Raggamuffin kun je vinden wat je opties zijn na de zeiltocht. Je komt namelijk aan in Dangriga en vanuit daar kun je of verder reizen, of  een nachtje blijven. Omdat ik door wil naar Mexico en dat tijdtechnisch onmogelijk is, kies ik voor het laatste. Als een van de weinigen trouwens. Ik heb zelfs de slaapzaal van D’s Hostel (aff.) voor mezelf. Ik vind het zielig voor D en haar man: ze zijn zo lief! Ze verdienen meer gasten. Dangriga is een weinig enerverend stadje, maar wel de moeite waard om even een klein rondje door te lopen. Ik moet ook zeggen dat ik na mijn Raggamuffin avontuur niet meer in staat was om Dangriga echt te gaan ontdekken. Dus ik heb het gehouden op een korte avondwandeling.

Als je maar één ding doet in Belize, dan moet dat de Raggamuffin Overnight Sailing tour zijn. Geen enkele twijfel. Doe het. Doe het nu.

Kim

Kim is de vrouw / de dame / het meisje achter Kimopreis.nl. Soms reist ze alleen, soms met vrienden. Zowel dichtbij als ver weg is ze altijd op zoek naar de mooiste ervaringen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.