straatbeeld Santa Clara Cuba

Hoe veilig is Cuba eigenlijk?

Cuba staat bekend als super veilig. De Lonely Planet omschrijft het land zelfs als een droombestemming voor vrouwen. ‘s Avonds kun je alleen over straat, geweld is nauwelijks aan de orde. Ideaal dus. Maar is dat ook echt zo?

Kleine criminaliteit

Ik ben 3,5 week door Cuba gereisd en ja, Cuba voelt echt als één van de veiligste landen ter wereld. Maar toch is het ook het eerste land in die regio waar me wel iets overkomen is (cliffhanger!) Het grootste ‘gevaar’ is eigenlijk dat je afgezet wordt. Je betaalt als toerist vaak meer dan een Cubaan. Nu heb je ook meer te spenderen, maar soms worden de prijzen ter plekke verzonnen. Best frustrerend, maar niet gevaarlijk. Verder bestaat er altijd de mogelijkheid om beroofd te worden, maar ook hier kom je met gezond verstand een heel eind. Opvallend vond ik dat op de pleinen waar wi-fi is echt iedereen met de mooiste telefoons en tablets onder de arm rondloopt. Ik zat in eerste instantie moeilijk te doen met mijn telefoon en probeerde hem verborgen te houden, maar blijkbaar is dat geen probleem.

Strikte politiecontrole

Overal op straat zie je politie. Ze zijn er vooral om de toeristen te beschermen. Tot voor kort was het voor Cubanen verboden om met toeristen te praten. Ik weet niet of de regels inmiddels versoepeld zijn, of dat er gewoon een oogje wordt dichtgeknepen. Ik heb namelijk regelmatig een praatje gemaakt zonder problemen. Eén keer zijn we wel staande gehouden, maar dat had vooral te maken met corruptie. Toen ik met een aantal andere reizigers en twee Cubanen ‘s avonds over de Malecon van Havana liep, werden de Cubanen aangehouden. Ze moesten zich legitimeren en verantwoorden waarom ze met ons waren, zelfs terwijl wij de politie vertelden dat het onze vrienden waren. De ene politieagent probeerde de Cubaan geld afhandig te maken terwijl de andere tegen ons aan het praten was over Italiaans eten. Bizarre situatie en uiteindelijk heeft niemand iets betaald en konden we gaan. De twee Cubanen gaven aan dat het met hun huidkleur te maken had. Het waren twee vrij donkere jongens en dat is blijkbaar verdacht. De politie heb ik verder als heel behulpzaam ervaren, dus we hadden net twee rotte appels te pakken.

politie in Camaguey Cuba

Laffe berovingspoging

Helaas heb ik ondanks alle politie een poging tot beroving meegemaakt in Cuba. De eigenaresse van onze casa in Cienfuegos waarschuwde mij en mijn Canadese kamergenote overdag al voor de Cubaanse mannen. Dat we ze maar niet mee naar huis moesten nemen, dat ze nog wel eens handtastelijk wilden worden of ons zouden willen beroven. Vanwege onze ervaringen tot op die dag waren we nogal verbaasd over deze waarschuwingen. Zo kenden wij Cuba helemaal niet. Tot aan Cienfuegos heb ik Cuba ervaren als één van de veiligste plekken om alleen te reizen. Dat heb ik ook regelmatig met andere reizigers besproken; we waren allemaal onder de indruk van de veiligheid van het land. Rond een uurtje of elf ‘s avonds gingen wij terug naar onze casa en werden al een poosje gevolgd door een man, wel op flinke afstand, maar het voelde niet helemaal lekker. Op één blok van onze casa zette hij het opeens op een rennen richting ons (het was een doodlopende straat, dus hij was vast niet bang dat hij de bus zou missen). In een reflex draaiden wij ons om en begonnen keihard te gillen. Dat schrok hem af en hij rende weer de andere kant op. Dat is gelukkig goed afgelopen. Maar jeetje, wat een adrenaline rush.

Machisimocultuur: free boyfriend

In je eentje als meisje/vrouw  door Cuba backpacken, is dat nou wel zo verstandig? Als je het mij vraagt, is het net zo verstandig als door Amsterdam fietsen of in Den Haag winkelen. Als je maar een beetje oplet. Als vrouw alleen of in gezelschap van andere vrouwen word je veel aangekeken en nageroepen. Maar dat is eigenlijk niet anders dan in andere Latijns-Amerikaanse landen. Het eerste stuk heb ik met twee jongens en later met één jongen samen gereisd en dan heb je daar veel minder last van. Nu weet ik dat het naroepen in dit deel van de wereld aan de orde van de dag is, maar toch vond ik het in Havana ‘s avonds echt te veel van het goede. Het bleef daar namelijk niet bij guapa’, ‘beautiful’, ‘free boyfriend‘ en ‘I love you’. De heren daar vonden het daar nodig om ‘fuckie fuckie’ en ‘sex with me?’ toe te roepen inclusief bijpassende bewegingen te maken. Sorry, maar dat gaat echt een stapje te ver en geeft je ‘s avonds laat een nogal onbehaaglijk gevoel. Zelfs al zou het onschuldig bedoeld zijn.

Met een gerust hart op reis

Ik vind dat je absoluut met een gerust hart naar Cuba kan gaan. Het merendeel van de Cubanen is hartstikke behulpzaam en aardig. Je casa eigenaren vertellen je graag over de veiligheid van de plek waar je verblijft. Dat deed die van mij ook in Cienfuegos, en ze had gelijk. Ga dus niet tegen de adviezen in en het komt allemaal wel goed!

Als jij er ook geweest bent, ben ik wel benieuwd hoe jij het hebt ervaren. Laat je het even weten in de comments?

Kim

Kim is de oprichter, manager, schrijver, fotograaf, marketeer, social media specialist, curator, bestemming selecteur en eindredacteur van Kimopreis.nl.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *